چه چیزی جایگزین دستکش های لاتکس شد؟ جایگزین های برتر توضیح داده شده است

پاسخ کوتاه: دستکش نیتریل دستکش های لاتکس را تا حد زیادی جایگزین کرده اند

اگر به دنبال پاسخ مستقیم هستید، دستکش های نیتریل جایگزین غالب دستکش های لاتکس در اکثر صنایع امروزی هستند. چه در بیمارستان‌ها، کلینیک‌های دندان‌پزشکی، کارخانه‌های فرآوری مواد غذایی یا کارگاه‌های خودروسازی، نیتریل به عنوان ماده انتخابی دستکش از لاتکس پیشی گرفته است. این تغییر در دهه 1990 هنگامی که نرخ آلرژی به لاتکس در میان کارکنان مراقبت های بهداشتی به سطوح هشدار دهنده رسید، شروع شد - برخی از مطالعات نشان دادند که میزان حساسیت به لاتکس تا بالاتر از حد ممکن است. 17٪ در میان متخصصان پزشکی که به طور منظم در معرض تماس هستند . از آن زمان، تولیدکنندگان، تنظیم‌کننده‌ها و تیم‌های تدارکات به طور فزاینده‌ای از جایگزین‌های بدون لاتکس استقبال کردند.

گفته می شود، نیتریل تنها جایگزین نیست. دستکش های وینیل، نئوپرن، پلی ایزوپرن و پلیمر هیبریدی هر کدام بسته به وظیفه، حساسیت مورد نیاز، نیازهای مقاومت شیمیایی و بودجه، جایگاه های خاصی را اشغال می کنند. این مقاله همه آنها را به تفصیل شرح می دهد - توضیح می دهد که چرا تغییر از لاتکس اتفاق افتاده است، جایگزین ها چه چیزی ارائه می دهند، و چگونه گزینه مناسب را برای مورد استفاده خاص خود انتخاب کنید.

چرا دستکش لاتکس از اقبال افتاد

لاتکس لاستیک طبیعی از درخت Hevea brasiliensis مشتق شده است و حاوی پروتئین هایی است که می تواند پاسخ های ایمنی را در برخی افراد تحریک کند. مواجهه مکرر - به ویژه در میان پرستاران، جراحان و تکنسین های آزمایشگاهی رایج است - در طول زمان باعث ایجاد حساسیت می شود. هنگامی که فرد حساس شود، ممکن است حتی به مقادیر کمی از پروتئین لاتکس واکنش نشان دهد، با واکنش هایی از درماتیت تماسی تا شوک آنافیلاکتیک.

نادیده گرفتن پیامدهای سلامت شغلی غیرممکن شد. موسسه ملی ایمنی و بهداشت شغلی ایالات متحده (NIOSH) در دهه 1990 هشدارهای راهنمایی صادر کرد. در سال 1997، FDA دستگاه های پزشکی حاوی لاتکس را ملزم به حمل برچسب هشدار کرد. بیمارستان‌ها شروع به حذف تدریجی دستکش‌های لاتکس پودری کردند و وارد آن شدند در سال 2016، FDA به طور رسمی دستکش لاتکس پودری را ممنوع کرد از بازار پزشکی ایالات متحده به طور کامل، با ذکر خطرات غیر قابل قبول از جمله انتقال پروتئین لاتکس در هوا از طریق پودر.

فراتر از نگرانی های مربوط به آلرژی، لاتکس دارای معایب دیگری نیز می باشد:

• از درختان گرمسیری تامین می شود و زنجیره تامین را در برابر اختلالات کشاورزی و نوسانات قیمت آسیب پذیر می کند.
• لاتکس در مقایسه با نیتریل مقاومت شیمیایی محدودی دارد، به ویژه در برابر روغن ها، حلال ها و هیدروکربن ها.
• برخی از جوامع مذهبی و فرهنگی از محصولات لاستیکی طبیعی مشتق شده از پروتئین های حیوانی یا گیاهی فرآوری شده با ترکیبات خاص اجتناب می کنند.
• لاتکس سریعتر از جایگزین های مصنوعی تجزیه می شود، که باعث نگرانی در مورد ماندگاری در انبارهای اضطراری می شود.

این عوامل ترکیبی - خطر سلامت، فشار نظارتی و محدودیت‌های مواد - بازار را محکم به سمت جایگزین‌های مصنوعی سوق دادند.

دستکش های نیتریل: جایگزین اصلی برای دستکش های لاتکس

لاستیک نیتریل بوتادین (NBR) یک کوپلیمر مصنوعی ساخته شده از اکریلونیتریل و بوتادین است. هیچ پروتئین طبیعی ندارد، به این معنی که خطر واکنش های آلرژیک از نوع لاتکس صفر است. این امر به تنهایی باعث شد تا در محیط های پزشکی و آزمایشگاهی جایگزین دستکش های لاتکس شود.

چرا Nitrile Became the Standard

دستکش‌های نیتریل ترکیبی از خواصی را ارائه می‌دهند که لاتکس در چندین بخش کلیدی برای مطابقت با آنها تلاش می‌کند. آنها هستند سه تا پنج برابر بیشتر از دستکش های لاتکس در برابر سوراخ شدن مقاوم است با ضخامت قابل مقایسه این موضوع در محیط‌های جراحی و بالینی که سوزن‌ها، چاقوی جراحی و ابزارهای تیز دائماً مورد استفاده قرار می‌گیرند، اهمیت زیادی دارد.

نیتریل همچنین در برابر طیف وسیع تری از مواد شیمیایی مقاومت می کند. در برابر روغن‌ها، سوخت‌ها، سیالات هیدرولیک و بسیاری از حلال‌ها عملکرد خوبی دارد - به همین دلیل است که مکانیک‌های خودرو، کارگران کارخانه‌های شیمیایی و هنرمندان تاتو نیز در تعداد زیادی به نیتریل روی آورده‌اند. یک دستکش نیتریل که برای مقاومت شیمیایی درجه بندی شده است، وقتی در معرض ترکیبات نفتی قرار می گیرد، یکپارچگی خود را بسیار طولانی تر از لاتکس حفظ می کند.

اعداد بازار جهانی نشان دهنده برتری نیتریل است. بازار جهانی دستکش نیتریل تقریباً ارزش گذاری شد 12.5 میلیارد دلار در سال 2022 و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2030 با نرخ رشد سالانه مرکب (CAGR) بیش از 8 درصد رشد کند. مالزی به تنهایی تقریباً 65 درصد از دستکش‌های یکبار مصرف نیتریل جهان را تولید می‌کند و تولیدکنندگانی مانند Top Glove، Hartalega و Kossan Rubber تقاضای جهانی را تامین می‌کنند.

محدودیت های دستکش نیتریل

نیتریل بدون معاوضه نیست. نیتریل سنتی ضخیم تر و سفت تر از لاتکس است که می تواند حساسیت لمسی را کاهش دهد. جراحانی که عمل‌های ظریف را انجام می‌دهند، گاهی اوقات این را مشکل‌ساز می‌دانند، به همین دلیل است که دستکش‌های نیتریل درجه جراحی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نازک‌تر باشند - اغلب ۰.۰۸ تا ۰.۱۰ میلی‌متر - برای بازیابی مهارت. دستکش های نیتریل استاندارد معاینه معمولاً از 0.10 تا 0.15 میلی متر متغیر هستند.

نیتریل نیز به راحتی تجزیه نمی شود. در حالی که این به ماندگاری کمک می کند، نگرانی های زیست محیطی را افزایش می دهد. برخی از تولیدکنندگان اکنون دستکش‌های نیتریل زیست تخریب‌پذیر را با استفاده از افزودنی‌های تجزیه سریع تولید می‌کنند، اگرچه این دستکش‌ها بخش کوچکی از بازار هستند.

هزینه از نظر تاریخی یک مانع بود - دستکش های نیتریل زمانی به طور قابل توجهی گران تر از لاتکس بودند. با این حال، پیشرفت در تولید و صرفه جویی در مقیاس تا حد زیادی این شکاف را کاهش داده است. امروزه در بیشتر زمینه‌های خرید، دستکش‌های نیتریل و لاتکس دارای قیمت‌های مشابهی هستند.

دستکش های وینیل: جایگزین مناسب برای بودجه

دستکش های وینیل از پلی وینیل کلراید (PVC) ساخته شده اند و مقرون به صرفه ترین گزینه در بازار دستکش های یکبار مصرف هستند. آنها بدون لاتکس هستند و برای کارهای کم خطر و کوتاه مدت مناسب هستند، جایی که حفاظت از سد مورد نیاز است اما دقت و مقاومت شیمیایی سنگین در اولویت نیست.

دستکش های وینیل معمولاً در موارد زیر استفاده می شوند:

• خدمات غذا و جابجایی غذا، جایی که مرتباً تغییر می کنند و کنترل هزینه مهم است
• کارهای سبک سرایداری و نظافت
• سالن های مو برای کاربردهای رنگ آمیزی غیر شیمیایی
• معاینه اولیه بیمار که در آن خطر بیماری عفونی وجود ندارد

دستکش‌های وینیل نسبت به نیتریل یا لاتکس شل‌تر هستند و حساسیت لمسی کمتری دارند. آنها همچنین در مقایسه با نیتریل میزان سوراخ های میکروسکوپی بالاتری در حین ساخت دارند. مطالعات نشان داده اند که دستکش های وینیل می توانند داشته باشند نرخ شکست تا 26 برابر بیشتر از دستکش های نیتریل است در آزمایش‌های یکپارچگی مانع، که آن‌ها را برای کارهایی که شامل پاتوژن‌های خونی یا مواد شیمیایی خطرناک هستند، نامناسب می‌سازد.

با وجود این محدودیت ها، دستکش های وینیل نقش روشنی در محیط های حساس به هزینه و کم خطر دارند. برای یک رستوران فست فود دستکش را 20 بار در هر شیفت به ازای هر کارمند عوض می کند، اقتصاد به شدت طرفدار وینیل است.

همچنین نگرانی های فزاینده ای در مورد اثرات زیست محیطی تولید PVC وجود دارد که شامل شیمی کلر است و می تواند محصولات جانبی سمی تولید کند. برخی از حوزه های قضایی در حال حرکت به سمت محدود کردن PVC در محصولات مصرفی هستند، که ممکن است در درازمدت در دسترس بودن دستکش وینیل تأثیر بگذارد.

دستکش های پلی ایزوپرن: نزدیک ترین حس به لاتکس

پلی ایزوپرن یک نسخه مصنوعی از پلیمر ایزوپرن است که در لاتکس لاستیک طبیعی یافت می شود، اما بدون پروتئین های آلرژی زا تولید می شود. نتیجه دستکشی است که تقریباً شبیه به لاتکس احساس و رفتار می کند - همان کشش، همان نرمی، همان بازخورد لمسی - بدون خطر آلرژی.

دستکش‌های پلی‌سوپرن جایگزین ترجیحی لاتکس در محیط‌های جراحی هستند که حساسیت لمسی غیرقابل مذاکره است. جراحانی که سال‌ها با دستکش‌های لاتکس تمرین کرده‌اند، اغلب برای انطباق با پل‌های نیتریل و پلی ایزوپرن که به طور یکپارچه شکاف دارند، تلاش می‌کنند. آنها به طور گسترده در موارد زیر استفاده می شوند:

• جراحی قلب
• جراحی مغز و اعصاب
• روش های چشم پزشکی
• جراحی های دندانی که نیاز به دقت حرکتی دارند

مبادله هزینه است. دستکش های پلی یزوپرن معمولاً هستند دو تا چهار برابر گران تر از دستکش های جراحی نیتریل است . آنها همچنین به مواد شیمیایی خاص، به ویژه روغن ها و هیدروکربن ها حساس تر هستند، که آنها را برای کاربردهای صنعتی نامناسب می کند. اما برای کارهای دقیق بالینی، آنها جایگزین استاندارد طلایی برای دستکش های جراحی لاتکس هستند.

دستکش نئوپرن: مقاومت شیمیایی برای استفاده تخصصی

نئوپرن، همچنین به عنوان پلی کلروپرن شناخته می شود، یک لاستیک مصنوعی است که توسط DuPont در دهه 1930 توسعه یافت. به عنوان یک ماده دستکش، در یک ردیف عملکرد بالاتر از نیتریل استاندارد برای قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص قرار می گیرد و در عین حال انعطاف پذیری و راحتی خوبی را نیز ارائه می دهد.

دستکش‌های نئوپرن معمولاً زمانی انتخاب می‌شوند که کارگران به محافظت در برابر:

• اسیدها و بازها در محیط های آزمایشگاهی
• کتون ها و استرهایی که می توانند نیتریل را تجزیه کنند
• ترکیبات دارویی
• فرمالدئید و سایر مواد مبتنی بر آلدهید

در محیط ترکیب پزشکی و دارویی، نئوپرن به یک جایگزین ترجیحی برای دستکش های لاتکس تبدیل شده است، دقیقاً به این دلیل که راحتی و چابکی لاتکس مانند را فراهم می کند و در عین حال سازگاری شیمیایی گسترده تری را ارائه می دهد. نئوپرن همچنین در دامپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد، جایی که پزشکان ممکن است نیاز به استفاده از طیف گسترده ای از داروها و ضد عفونی کننده ها داشته باشند.

دستکش‌های معاینه نئوپرن یکبار مصرف وجود دارند، اما این مواد معمولاً در قالب‌های دستکش صنعتی سنگین‌تر و قابل استفاده مجدد یافت می‌شوند. هزینه باز هم عامل محدود کننده است - تولید نئوپرن گرانتر از نیتریل است - بنابراین تمایل دارد برای کارهایی که مشخصات شیمیایی خاص آن هزینه را توجیه می کند، رزرو شود.

مقایسه همه جایگزین های دستکش لاتکس در کنار هم

جدول زیر به طور خلاصه نحوه مقایسه جایگزین های عمده دستکش لاتکس را در بین مرتبط ترین عملکرد و معیارهای عملی نشان می دهد:

تغییر صنعت خاص از دستکش های لاتکس

بهداشت و درمان و تنظیمات پزشکی

بیمارستان ها از اولین و تهاجمی ترین اتخاذ کنندگان سیاست های بدون لاتکس بودند. پس از یک سری موارد آنافیلاکسی پرمخاطب در دهه 1990 - از جمله چندین مرگ ناشی از قرار گرفتن در معرض لاتکس در طول جراحی - سیستم های مراقبت های بهداشتی در سراسر آمریکای شمالی و اروپا انتقال سیستماتیک را آغاز کردند. به عنوان مثال، کلینیک مایو در سال 1992 به یک مرکز ایمن برای لاتکس تبدیل شد و دستکش‌های لاتکس را از تمام مناطق بالینی حذف کرد و به جایگزین‌های نیتریل و پلی ایزوپرن روی آورد.

امروز، اکثر سیستم‌های بیمارستانی بزرگ در ایالات متحده، بریتانیا، اتحادیه اروپا و استرالیا به‌عنوان محیط‌های ایمن یا بدون لاتکس کار می‌کنند. . دستکش های معاینه نیتریل استاندارد مراقبت های معمول از بیمار هستند، در حالی که دستکش های جراحی پلی ایزوپرن و نیتریل اتاق های عمل را پوشش می دهند. دستکش های لاتکس، در جایی که هنوز استفاده می شود، محدود به کاربردهای غیر تماس با بیمار است.

فرآوری مواد غذایی و خدمات غذا

صنایع غذایی عمدتاً به دلیل قوانین آلرژی زا از دستکش های لاتکس دور شد. در بسیاری از کشورها، پروتئین های لاتکس به عنوان آلرژن های غذایی بالقوه طبقه بندی می شوند. اگر دستکش‌های لاتکس با مواد غذایی تماس پیدا کنند، ردپایی از پروتئین می‌تواند منتقل شود و خطر آلرژی‌زای نامشخصی را برای مصرف‌کنندگان حساس به لاتکس ایجاد کند. استانداردهای ایمنی مواد غذایی در اتحادیه اروپا، بریتانیا و ایالات متحده منجر به پذیرش گسترده وینیل و نیتریل در آشپزخانه ها، کارخانه های مواد غذایی و خطوط بسته بندی شده است.

در محیط‌های فست فود، وینیل به دلیل هزینه کم همچنان غالب است. در تولید مواد غذایی که استانداردهای بهداشتی سخت گیرانه تر هستند و ممکن است برای مدت طولانی تری از دستکش استفاده شود، نیتریل استاندارد است. دستکش های نیتریل آبی رنگ به ویژه در فرآوری مواد غذایی محبوب هستند زیرا رنگ آن ها تشخیص اینکه آیا دستکش یا قطعه ای محصول را در طول بازرسی بصری آلوده می کند، آسان می شود.

کاربردهای خودرو و صنعتی

مکانیک خودرو به طور روزانه با روغن موتور، روغن ترمز، مایع انتقال و حلال کار می کند. دستکش های لاتکس وقتی در معرض فرآورده های نفتی قرار می گیرند به سرعت تخریب می شوند - لاستیک متورم می شود، ضعیف می شود و در عرض چند دقیقه از بین می رود. مقاومت نیتریل در برابر روغن‌ها و سوخت‌ها، آن را به جایگزینی آشکار تبدیل کرد و بخش خودروسازی آن را به طور گسترده در دهه 2000 پذیرفت.

دستکش های نیتریل سنگین - معمولاً ضخامت 6 تا 8 میل - اکنون در گاراژهای خودرو استاندارد هستند. برخی از کاربردهایی که نیاز به قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی طولانی مدت دارند، از دستکش های چند لایه یا چند لایه استفاده می کنند که نیتریل را با لایه های پلیمری اضافی برای مقاومت در برابر نفوذ بیش از هشت ساعت ترکیب می کند.

صنعت تاتو و هنر بدن

هنرمندان خالکوبی به دو دلیل عملی اولیه دستکش های نیتریل را پذیرفته بودند. اول، بسیاری از رنگدانه های خالکوبی و ترکیبات جوهر می توانند لاتکس را تخریب کنند. دوم، آلرژی به لاتکس در بین مشتریان باعث ایجاد مسئولیت بالقوه می شود. مقاومت نیتریل در برابر جوهرها و رنگ ها، همراه با مشخصات بدون آلرژی آن، آن را به استاندارد جهانی در استودیوهای حرفه ای خالکوبی در سطح جهان تبدیل کرده است. دستکش‌های نیتریل مشکی به هنجار زیبایی‌شناختی در صنعت تبدیل شدند - انتخابی که تا حدی به دلیل پنهان‌کردن عملی لکه‌های جوهر و تا حدودی با نام تجاری استودیو انجام می‌شود.

نقش COVID-19 در تسریع انتقال از دستکش های لاتکس

همه گیر COVID-19 افزایش بی سابقه ای تقاضای جهانی برای دستکش های محافظ یکبار مصرف ایجاد کرد. بین سال‌های 2020 تا 2022، تقاضای جهانی دستکش تقریباً دو برابر شد. اکثریت قریب به اتفاق این افزایش به دلایل مختلف با دستکش های نیتریل به جای لاتکس مواجه شد.

اولاً، زیرساخت‌های تولید نیتریل قبل از همه‌گیری به شدت در حال گسترش بود. دوم، ترجیح حرفه پزشکی برای دستکش‌های بدون لاتکس به این معنی است که دستورالعمل‌های خرید همه‌گیر به نیتریل پیش‌فرض می‌شوند. سوم، مالزی - که قبلاً بزرگترین پایگاه تولید دستکش نیتریل در جهان را ساخته بود - در موقعیتی قرار گرفت که تولید را به سرعت افزایش دهد.

بین سال های 2019 تا 2021، شرکت Top Glove Corporation، بزرگترین تولید کننده دستکش در جهان، ظرفیت تولید سالانه را از حدود 67 میلیارد دستکش به بیش از 100 میلیارد دستکش افزایش داد ، تقریباً به طور کامل در نیتریل. این بیماری همه‌گیر اساساً در نیتریل به عنوان پیش‌فرض جهانی برای دستکش‌های محافظ یکبار مصرف برای سال‌های آینده قفل شد، زیرا سرمایه‌گذاری‌های عظیم انجام‌شده در آن دوره همچنان باعث افزایش عرضه می‌شود.

پس از همه‌گیری، قیمت دستکش‌ها پس از بحران عرضه به‌طور قابل‌توجهی عادی شد، اما تغییر ساختاری به سمت نیتریل و دور شدن از لاتکس همچنان در جای خود باقی ماند. بسیاری از خریداران اولین بار دستکش در طول همه گیری - از جمله مشاغل کوچک و مصرف کنندگان - نیتریل را پیش فرض نگرفتند و به استفاده از آن ادامه دادند.

نحوه انتخاب جایگزین مناسب برای دستکش های لاتکس

جایگزین مناسب برای دستکش های لاتکس کاملاً به زمینه استفاده بستگی دارد. هیچ پاسخ جهانی واحدی فراتر از تسلط گسترده نیتریل وجود ندارد. در اینجا یک چارچوب عملی برای انتخاب درست وجود دارد:

برای معاینه پزشکی و کارهای کلینیکی عمومی

دستکش های امتحان نیتریل را انتخاب کنید. به دنبال AQL (سطح کیفیت قابل قبول) 1.5 یا پایین تر برای محافظت در سطح پزشکی باشید. ضخامت دستکش های معاینه باید 0.10 میلی متر یا بیشتر باشد. اگر کارگران ناراحتی ناشی از شتاب‌دهنده‌های مورد استفاده در تولید نیتریل استاندارد را گزارش کردند (که می‌تواند باعث درماتیت تماسی نوع IV شود)، به دنبال فرمول‌های نیتریل بدون شتاب‌دهنده باشید – این فرمول‌ها به طور فزاینده‌ای از تولیدکنندگان بزرگ در دسترس هستند.

برای جراحی و روش های دقیق

اگر حساسیت لمسی در اولویت است، دستکش های جراحی پلی ایزوپرن را انتخاب کنید. اگر مقاومت در برابر سوراخ شدن و محافظت شیمیایی نگرانی های اصلی هستند، نیتریل جراحی را انتخاب کنید. در عمل، بسیاری از اتاق‌های عمل هر دو را دارند و به تیم‌های جراحی این امکان را می‌دهند که بر اساس نوع عمل انتخاب کنند.

برای سرویس غذا

وینیل برای تغییر دستکش با فرکانس بالا در حمل مواد غذایی کم خطر. نیتریل برای دوره‌های سایش طولانی‌تر، آماده‌سازی مستقیم غذا، یا هر محیطی که سوراخ شدن یا مقاومت شیمیایی مهم است. همیشه بررسی کنید که دستکش های سرویس غذا عاری از فتالات هستند و با مقررات مواد تماس با غذا در حوزه قضایی شما مطابقت دارند.

برای کارهای شیمیایی و صنعتی

مواد دستکش را با ماده شیمیایی یا مخلوط خاص درگیر مطابقت دهید. نیتریل بیشتر فرآورده های نفتی و بسیاری از حلال ها را پوشش می دهد. نئوپرن برای کتون ها، آلدئیدها و اسیدهای خاص بهتر است. برای اسیدهای اکسید کننده قوی مانند اسید نیتریک یا سولفوریک غلیظ، حتی نئوپرن ممکن است ناکافی باشد - لاستیک بوتیل یا دستکش چند لایه چند لایه مورد نیاز است. همیشه از نمودار مقاومت شیمیایی مخصوص مدل دستکش استفاده کنید، زیرا درجه بندی مقاومت بین تولید کنندگان حتی برای همان ماده پایه متفاوت است.

برای مصارف عمومی خانگی

مواد یکبار مصرف نیتریل برای تمیز کردن، باغبانی و کارهای DIY به خوبی کار می کنند. برای شستشوی ظروف و کارهای مرطوب طولانی مدت، دستکش های خانگی قابل استفاده مجدد نیتریل یا نئوپرن مقرون به صرفه تر و کاربردی تر از دستکش های یکبار مصرف هستند. اگر قبلا از دستکش‌های خانگی لاتکس استفاده می‌کردید و به دلیل آلرژی تغییر می‌دادید، دستکش‌های خانگی نیتریل قابل استفاده مجدد از مارک‌هایی مانند Ansell Marigold یا Kimberly-Clark دوام و چسبندگی قابل مقایسه‌ای را ارائه می‌کنند.

جایگزین های نوظهور و خاص که ارزش دانستن دارند

دستکش پلیمری ترکیبی و ترکیبی

برخی از تولیدکنندگان دستکش‌های هیبریدی را تولید کرده‌اند که نیتریل را با سایر پلیمرها ترکیب می‌کند تا به تعادل خواص دست یابند. به عنوان مثال، دستکش های ترکیبی نیتریل-وینیل کشش بیشتری نسبت به وینیل خالص با هزینه کمتر نسبت به نیتریل خالص دارند. این ها با نام های تجاری مختلف فروخته می شوند و تمایل دارند بازار خدمات غذایی حساس به هزینه را به عنوان یک پله بالاتر از وینیل بدون رسیدن به قیمت کامل نیتریل هدف قرار دهند.

نیتریل زیست تخریب پذیر

چندین تولید کننده - از جمله Kimberly-Clark با خط بنفش نیتریل Eco و Microflex با خط DuraShield خود - دستکش های نیتریل را با افزودنی های تجزیه زیستی معرفی کرده اند. این دستکش‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در شرایط دفن زباله، در مقایسه با نیتریل استاندارد، سریع‌تر تخریب می‌شوند، بدون اینکه عملکرد حین استفاده را به خطر بیندازند. این دسته با تبدیل شدن الزامات پایداری به بخشی از معیارهای تدارکات در مراقبت های بهداشتی و خرید شرکتی در حال رشد است.

دستکش ترموپلاستیک الاستومر (TPE).

دستکش های TPE دسته نسبتا جدیدی هستند که به عنوان جایگزینی برای وینیل و نیتریل در کاربردهای کم خطر قرار می گیرند. آنها خاصیت ارتجاعی بهتری نسبت به وینیل دارند، عاری از پی وی سی و فتالات هستند و می توانند با هزینه ای قابل مقایسه با وینیل تولید شوند. دستکش‌های TPE در خدمات غذایی و کارهای آزمایشگاهی سبک در اروپا، جایی که محدودیت‌های PVC خریداران را از وینیل دور می‌کند، در حال افزایش است.

لاستیک طبیعی مبتنی بر گوایول

تحقیقات در مورد منابع لاستیک طبیعی جایگزین گوایول - یک درختچه بیابانی بومی جنوب غربی آمریکا و مکزیک - را به عنوان یک ماده اولیه امیدوارکننده تولید کرده است. لاتکس مبتنی بر گوایول حاوی سطوح بسیار پایین تری از پروتئین هایی است که باعث ایجاد حساسیت به لاتکس نوع I می شوند. شرکت هایی مانند Yulex لاستیک گوایول را برای دستکش های پزشکی و سایر کاربردها توسعه داده اند. دستکش‌های مبتنی بر گوایول در حالی که هنوز رایج نیستند، گزینه‌ای بالقوه در آینده هستند که حس و خواص لاستیک طبیعی را بدون مشخصات آلرژن غالب لاتکس Hevea حفظ می‌کند.

آیا لاتکس به طور کامل از بین رفته است؟ نه کاملا

علیرغم تغییر گسترده دستکش های لاتکس، لاتکس لاستیکی طبیعی به طور کامل ناپدید نشده است. هنوز دارای مزایای خاصی است که آن را در زمینه های محدود مرتبط نگه می دارد:

• زیست تخریب پذیری: لاتکس به طور طبیعی تجزیه می شود، که در مواردی که ردپای محیطی یک نگرانی است و می توان خطر آلرژی را مدیریت کرد، مرتبط است.
• کیفیت لمسی: برای کاربردهایی که بازخورد لمسی عامل اصلی است و خطر آلرژی را می توان بررسی کرد، لاتکس ماده معیار باقی می ماند.
• بازارهای در حال توسعه: در کشورهایی که زیرساخت های تولید نیتریل کمتر توسعه یافته است و لاتکس به صورت محلی تهیه می شود، دستکش های لاتکس همچنان مقرون به صرفه و به طور گسترده در دسترس هستند.
• مصارف صنعتی غیر پزشکی: در بخش‌هایی مانند ساخت‌وساز که در آن کارگران از نظر حساسیت به لاتکس غربالگری می‌شوند، دستکش‌های لاتکس گاهی هنوز برای کارهای خاص استفاده می‌شوند.

با این حال، در محیط های مراقبت های بهداشتی تنظیم شده در بازارهای توسعه یافته، دستکش های لاتکس به طور موثر منسوخ شده اند. این سوال که چه چیزی جایگزین دستکش های لاتکس شده است در این زمینه ها پاسخ روشنی دارد: نیتریل انجام داد، با پلی ایزوپرن که محل جراحی دقیق را می پوشاند. در بازارهای مصرفی و صنعتی گسترده‌تر، پاسخ متنوع‌تر است – اما جهت سفر به‌طور بی‌گمان از لاتکس و جایگزین‌های مصنوعی است که خطر آلرژی را بدون کاهش معنی‌دار در عملکرد حذف می‌کند.