آیا خون از دستکش های نیتریل عبور می کند؟ آنچه شما باید بدانید

پاسخ مستقیم: آیا خون می‌تواند عبور کند دستکش نیتریل ?

در شرایط عادی، دستکش های نیتریل دست نخورده اجازه نمی دهند خون از آنها عبور کند. لاستیک نیتریل ماده ای متراکم و مصنوعی است که یک سد مداوم در برابر مایعات از جمله خون و سایر مایعات بدن ایجاد می کند. این یکی از دلایل اصلی است که دستکش های نیتریل به انتخاب غالب در تنظیمات پزشکی، آزمایشگاهی و واکنش اضطراری در سراسر جهان تبدیل شده اند.

با این حال، کلمه "دست نخورده" وزن زیادی در آن بیانیه دارد. اگر دستکش پاره شود، سوراخ شود، نقص تولیدی تشخیص داده نشده داشته باشد یا اشتباه استفاده شود، می تواند به پوست شما برسد. مواد دستکش به خودی خود در شرایط استفاده استاندارد، خون را جذب نمی کند یا اجازه نفوذ غیرفعال را نمی دهد، اما نقض فیزیکی همه چیز را تغییر می دهد.

این مقاله به بررسی علم در پشت خواص مانع نیتریل، نکات خرابی در دنیای واقعی که باید در مورد آن ها بدانید، مقایسه نیتریل با لاتکس و وینیل و پروتکل های صحیح برای پوشیدن و برداشتن دستکش بدون اینکه در این فرآیند خود را آلوده کنید، می پردازد.

نیتریل در واقع چیست و چرا خون را مسدود می کند

لاستیک نیتریل بوتادین (NBR) یک کوپلیمر مصنوعی ساخته شده از اکریلونیتریل و بوتادین است. برخلاف لاتکس لاستیک طبیعی، حاوی پروتئین های گیاهی نیست، که خطر ابتلا به آلرژی به لاتکس نوع I را که یک نگرانی قابل توجه در محیط های بالینی است، از بین می برد. ساختار مولکولی نیتریل در طول ولکانیزاسیون به صورت متقابل به هم متصل می شود و یک لایه غیر متخلخل ایجاد می کند که در برابر روغن ها، مواد شیمیایی و مایعات آبی مانند خون بسیار مقاوم است.

خواص کلیدی که دستکش های نیتریل را در برابر خون موثر می کند عبارتند از:

• نفوذپذیری مایع کم: نیتریل دارای منافذ میکروسکوپی نیست که اجازه می دهد محلول های آبی به طور غیرفعال از مواد عبور کنند.
• مقاومت شیمیایی: نیتریل در برابر طیف وسیعی از مواد از جمله پوشش لیپیدی پاتوژن های منتقله از خون و اکثر مواد ضدعفونی کننده مقاوم است.
• استحکام کششی: دستکش های نیتریل درجه پزشکی دارای حداقل استحکام کششی تقریباً 14 مگاپاسکال قبل از پیری و 11 مگاپاسکال پس از پیری سریع، مطابق با استانداردهای ASTM D6319 هستند.
• ازدیاد طول در هنگام شکست: معمولاً 500 تا 650 درصد قبل از پیری، به این معنی که دستکش به طور قابل توجهی قبل از پاره شدن کشیده می‌شود - باعث ایجاد حاشیه ایمنی عملکردی در طول عمل می‌شود.

خون عمدتاً آب (حدود 55 درصد حجم پلاسما) با سلول ها و پروتئین های معلق است. از آنجایی که نیتریل آبگریز است و از نظر ساختاری متخلخل نیست، مایعات مبتنی بر آب را دفع می کند و از حرکت غیرفعال آنها در لایه جلوگیری می کند. این اساساً با، مثلاً، پارچه متخلخل، که در آن مایع می‌تواند با عمل مویرگی از آن عبور کند، متفاوت است.

چگونه ضخامت بر محافظت تأثیر می گذارد

همه دستکش های نیتریل یکسان ساخته نمی شوند. ضخامت - که بر حسب میلی متر (هزارم اینچ) اندازه گیری می شود - به طور مستقیم بر مقاومت و دوام دستکش در برابر سوراخ شدن تأثیر می گذارد. دستکش‌های ضخیم‌تر حاشیه حفاظت بیشتری را در محیط‌های پرخطر ایجاد می‌کنند، اما حساسیت لمسی را کاهش می‌دهند، که برای کارهای جراحی یا حرکتی ظریف مهم است.

برای اکثر سناریوهای مواجهه با خون - مراقبت های معمول از بیمار، خون گیری، درمان زخم - یک دستکش استاندارد نیتریل پزشکی 3.5 تا 5.0 میلی لیتری محافظت کافی را فراهم می کند. برای کارهای پرخطر شامل قطعات استخوانی تیز، چاقوی جراحی یا سوزن، دو دستکش یک عمل توصیه شده است. مطالعات نشان داده اند که دو دستکش سرعت سوراخ شدن داخلی دستکش را تقریباً کاهش می دهد 60-70٪ در مقایسه با تک gloving در روش های جراحی.

نقاط شکست در دنیای واقعی: زمانی که دستکش های نیتریل در برابر خون محافظت نمی کنند

خود مواد مشکلی ندارد. نقاط ضعف رویه ای، محیطی و انسانی است. در اینجا رایج‌ترین راه‌هایی است که قرار گرفتن در معرض خون حتی در هنگام استفاده از دستکش رخ می‌دهد:

عیوب ساخت و محدودیت های کیفیت قابل قبول

هیچ فرآیند تولیدی کامل نیست. استانداردهای نظارتی مانند ASTM D6319 (برای دستکش های امتحان نیتریل) و ISO 11193 سطح کیفی قابل قبول معینی (AQL) را برای سوراخ ها و عیوب مجاز می دانند. دستکش های درجه پزشکی معمولاً برای داشتن AQL 1.5 مورد نیاز هستند، به این معنی که در یک دسته 1000 دستکش، حداکثر 15 دستکش ممکن است دارای نقص هایی باشد که می تواند اجازه نفوذ مایع را بدهد. اعداد پایین تر AQL نشان دهنده کنترل کیفیت دقیق تر است - دستکش های جراحی اغلب دارای AQL 1.0 یا حتی 0.65 هستند. اگر از دستکش‌های نیتریل صنعتی یا خدمات غذایی برای اهداف پزشکی استفاده می‌کنید، AQL ممکن است به طور قابل‌توجهی بالاتر باشد و محافظت قابل اعتماد کمتری ارائه دهد.

سوراخ های شارپ

سوزن ها، تیغه های چاقوی جراحی، قطعات استخوان، منگنه ها و شیشه های شکسته به راحتی به نیتریل نفوذ می کنند. یک سوزن زیرپوستی استاندارد 23 با مقاومت بسیار کمی از دستکش معاینه نیتریل عبور می کند. پس از سوراخ شدن، یک مسیر مستقیم برای رسیدن خون به پوست وجود دارد. به همین دلیل است که پروتکل های دفع ایمن وسایل تیز و سیستم های IV بدون سوزن در مراقبت های بهداشتی استاندارد شده اند - نه به این دلیل که دستکش ها از نظر ساختاری خراب می شوند، بلکه به این دلیل که از نظر طراحی ضد برش یا سوراخ نیستند.

اندازه دستکش نادرست

پوشیدن دستکش های خیلی کوچک باعث افزایش فشار روی مواد می شود و باعث تسریع ریزش ریزها، به ویژه در اطراف فاق شست و درزهای انگشت می شود. دستکش های بزرگ دسته و تا می شوند، مهارت را کاهش می دهند و شکاف هایی در مچ ایجاد می کنند که خون از بالا وارد آن می شود. تناسب مناسب فقط مربوط به راحتی نیست - این یک متغیر ایمنی مستقیم است.

استفاده طولانی مدت یا مکرر از دستکش های یکبار مصرف

دستکش های نیتریل یکبار مصرف برای کارهای یکبار مصرف و کوتاه مدت طراحی شده اند. پوشیدن یک جفت یکسان برای دوره های طولانی - به ویژه در حین خم کردن مکرر انگشتان - باعث ایجاد ریزترک پیشرونده لایه نیتریل می شود. برخی از کارکنان مراقبت های بهداشتی مشاهده شده اند که دستکش های معاینه یکسانی را به مدت 30 تا 60 دقیقه در تعاملات متعدد با بیمار می پوشند، که به طور چشمگیری خطر شکست دستکش و آلودگی متقابل را افزایش می دهد.

تماس با مواد شیمیایی خاص

نیتریل زمانی که در معرض حلال‌ها و مواد شیمیایی خاص از جمله کتون‌ها (استون)، حلال‌های کلردار و برخی الکل‌های بسیار غلیظ در طول زمان تماس طولانی‌مدت قرار می‌گیرد، تجزیه می‌شود. در محیط‌های پزشکی، این به ندرت برای حمل و نقل خون به طور خاص نگران کننده است، اما اگر دستکش قبلاً از نظر شیمیایی تخریب شده باشد، عملکرد مانع آن در برابر خون به خطر می‌افتد. همیشه قبل از استفاده از دستکش های نیتریل با مواد غیر استاندارد، نمودارهای سازگاری شیمیایی را بررسی کنید.

آلودگی در حین حذف (آلودگی)

این احتمالاً نادیده گرفته‌ترین حالت شکست است. مطالعات کارکنان مراقبت های بهداشتی نشان داده است تا 52 درصد از تلاش برای برداشتن دستکش منجر به آلودگی پوست می شود زمانی که تکنیک دافینگ مناسب رعایت نمی شود. اگر سطح بیرونی دستکش آلوده به خون، مچ دست یا دست را در حین برداشتن لمس کند، حفاظتی که دستکش در حین انجام کار ارائه می‌کند در مرحله نهایی خنثی می‌شود.

نیتریل در مقابل لاتکس در مقابل وینیل: کدام یک بهترین محافظت از خون را ارائه می دهد؟

به طور خاص برای خون، مقایسه بین مواد دستکش هم از نظر یکپارچگی مانع و هم برای مقاومت شیمیایی مهم است. در اینجا نحوه چیدمان سه نوع اصلی آمده است:

دستکش‌های وینیل به‌دلیل ماهیت سفت و سخت PVC، به طور قابل‌توجهی نرخ عیب بالاتر و تناسب ضعیف‌تری دارند، که باعث ایجاد نقاط استرس در چین‌های انگشت می‌شود. تحقیقات منتشر شده در ادبیات بهداشت شغلی به طور مداوم نشان داده است که دستکش‌های وینیل در مقایسه با نیتریل یا لاتکس، به طور قابل‌توجهی میزان خرابی قابل مشاهده و میکروسکوپی بالاتری دارند. برای هر کاری که شامل قرار گرفتن در معرض خون باشد، دستکش وینیل انتخابی توصیه نمی شود.

لاتکس عملکرد قوی‌ای دارد، اما خطر آلرژی آن - که تخمین زده می‌شود 8 تا 17 درصد از کارکنان مراقبت‌های بهداشتی را تحت تأثیر قرار می‌دهند - منجر به ممنوعیت گسترده سازمانی در مورد دستکش‌های لاتکس پودری و ترجیح فزاینده برای نیتریل به عنوان گزینه پیش‌فرض شده است. بسیاری از بیمارستان ها به این دلیل کاملاً نیتریل مصرف کرده اند.

در مورد پاتوژن های خونی - HIV، هپاتیت B و هپاتیت C چیست؟

نگرانی در مورد خون فقط خود مایع نیست، بلکه پاتوژن هایی است که می تواند حمل کند. سه عامل اصلی بیماریزای خونی مورد توجه در محیط های شغلی عبارتند از HIV، ویروس هپاتیت B (HBV) و ویروس هپاتیت C (HCV). درک نحوه تعامل دستکش ها با این خطرات خاص، زمینه حیاتی را اضافه می کند.

HIV

HIV یک ویروس نسبتا شکننده در خارج از بدن است. دستکش های نیتریل سالم مانعی کامل در برابر انتقال HIV از طریق خون ایجاد می کنند. CDC و OSHA هر دو تایید می کنند که دستکش های یکبار مصرف به درستی استفاده شده، از جمله نیتریل، از تماس پوست با خون بالقوه آلوده به HIV جلوگیری می کند. خطر انتقال شغلی از سوزن از طریق دستکش تقریباً 0.3٪ در هر حادثه است - خود دستکش سوزن را از بین نمی برد، اما مقدار قابل توجهی خون را قبل از تماس سوزن با پوست پاک می کند و تلقیح را کاهش می دهد.

هپاتیت B

HBV به طور قابل توجهی دوام و عفونی تر از HIV است. می تواند تا 7 روز روی سطوح زنده بماند و نرخ انتقال به ازای هر سوزن بسیار بالاتر است (بسته به وضعیت آنتی ژن الکترونیکی 6 تا 30 درصد تخمین زده می شود). این امر استفاده از دستکش دست نخورده را حیاتی تر می کند. یک دستکش نیتریل نشکن از رسیدن خون آلوده به HBV به طور کامل به پوست سالم جلوگیری می کند. خطر تقریباً به طور کامل در نقاط شکست دستکش متمرکز می شود - سوراخ شدن، پارگی و برداشتن نامناسب.

هپاتیت C

خطر انتقال HCV از طریق سوزن تقریباً 1.8٪ در هر حادثه است. مانند HBV، از طریق تماس مستقیم خون به خون منتقل می شود. دستکش های نیتریل وقتی دست نخورده باشند از رسیدن خون HCV مثبت به پوست جلوگیری می کنند. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه HCV می تواند از طریق مواد دستکش نیتریل آسیب دیده نفوذ کند وجود ندارد.

به طور خلاصه: یک دستکش نیتریل دست نخورده مسیر انتقال هر سه این ویروس ها را مسدود می کند. خطر قرار گرفتن در معرض از نفوذ غیرفعال از مواد دستکش نیست - این خطر ناشی از نفوذ فیزیکی در دستکش یا در روش صحیح است.

روش صحیح بستن و بستن برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض خون

از آنجایی که برداشتن دستکش یکی از پرخطرترین لحظات برای تماس خونی است، ارزش دارد مراحل صحیح را با جزئیات بیان کنید. روش زیر بر اساس توصیه های CDC و WHO است:

پوشیدن دستکش نیتریل (Donning)

1. قبل از پوشیدن دستکش، دست ها را کاملاً بشویید و خشک کنید. در صورت از کار افتادن دستکش، پوست مرطوب بیشتر مستعد تحریک و انتقال بالقوه پاتوژن است.
2. قبل از پوشیدن دستکش از نظر آسیب قابل مشاهده - تغییر رنگ، پارگی یا چسبندگی - آن را بررسی کنید.
3. اندازه صحیح را انتخاب کنید. دستکش باید به خوبی و بدون کشش قابل مشاهده در بند انگشتان یا مچ دست بنشیند.
4. دستکش را روی مچ بکشید تا زمانی که لباس PPE می پوشید فاصله ای بین دستکش و کاف آستین وجود نداشته باشد.

از بین بردن دستکش های نیتریل (پاک کردن) بدون آلودگی پوست

1. با استفاده از یک دستکش، قسمت بیرونی دستکش دیگر را نزدیک مچ فشار دهید. پوست برهنه خود را لمس نکنید.
2. دستکش را بیرون بکشید و در حین برداشتن آن، آن را به سمت بیرون بچرخانید. دستکش برداشته شده را در دستی که هنوز دستکش دارد نگه دارید.
3. دو انگشت دست برهنه را زیر مچ دستکش باقی مانده بلغزانید - فقط سطح داخلی را لمس کنید.
4. دستکش دوم را از روی دستکش اول جدا کنید، به طوری که هر دو دستکش از داخل به بیرون با سطوح آلوده محصور شوند.
5. هر دو دستکش را در ظرف مخصوص زباله دور بیندازید. دستکش ها را تکان ندهید و آنها را نگیرید.
6. دست‌ها را فوراً با آب و صابون به مدت حداقل 20 ثانیه بشویید، یا اگر دست‌ها به‌طور مشهودی کثیف نیستند، از مالش دست‌های حاوی الکل استفاده کنید.

این دنباله تضمین می کند که سطوح بیرونی آلوده هرگز در حین برداشتن پوست برهنه را لمس نمی کنند. نادیده گرفتن یا عجله هر یک از این مراحل جایی است که تماس خونی پس از عمل معمولاً اتفاق می افتد.

ذخیره سازی و ماندگاری: چگونه پیری بر عملکرد دستکش نیتریل تأثیر می گذارد

خواص حفاظتی دستکش های نیتریل دائمی نیست. شرایط نگهداری و سن بر یکپارچگی مواد تأثیر می گذارد به گونه ای که برای محافظت از خون مهم است.

اکثر تولید کنندگان عمر مفیدی را تعیین می کنند 3 تا 5 سال برای دستکش های یکبار مصرف نیتریل در صورت نگهداری صحیح. شرایط نگهداری توصیه شده عبارتند از:

• دما: 10 تا 30 درجه سانتی گراد (50 درجه فارنهایت تا 86 درجه فارنهایت)
• رطوبت نسبی: زیر 65 درصد
• دور از نور مستقیم خورشید و منابع UV
• دور از تجهیزات مولد ازن (موتورهای الکتریکی، جوشکاری قوس الکتریکی، نور فلورسنت)
• تحت بارهای سنگین فشرده نمی شود

ازن و اشعه ماوراء بنفش به ویژه برای لاستیک نیتریل مخرب هستند و باعث تخریب اکسیداتیو می شوند که استحکام کششی و کشیدگی را کاهش می دهد و باعث می شود دستکش ها در حین استفاده بیشتر مستعد پارگی شوند. دستکش‌هایی که در اتاقی با نور فلورسنت یا نزدیک موتورهای الکتریکی برای مدت طولانی نگهداری می‌شوند، ممکن است سریع‌تر از زمان ماندگاری ذکر شده تخریب شوند.

همیشه قبل از استفاده در موقعیت‌های مواجهه با خون، دستکش‌ها را از موجودی قدیمی‌تر چک کنید. علائم تخریب عبارتند از افزایش چسبندگی، شکنندگی، تغییر رنگ یا ترک خوردن سطح قابل مشاهده. هر یک از اینها دلیلی برای دور انداختن دستکش بدون توجه به تاریخ انقضای چاپ شده است.

دو دستکش: چه زمانی و چرا برای محافظت از خون مهم است

دستکش دوتایی - پوشیدن دو جفت دستکش به طور همزمان - یک استراتژی است که برای کاهش خطر قرار گرفتن در معرض خون در روش‌های پرخطر استفاده می‌شود. شواهدی که آن را تأیید می کند، محکم است. یک بررسی کاکرین که سوراخ شدن دستکش را در جراحی بررسی می‌کرد، نشان داد که استفاده از دو دستکش فرکانس سوراخ‌های داخلی دستکش را تقریباً 71% کاهش داد. در مقایسه با پوشیدن یک جفت در طول عمل جراحی.

مکانیسم ساده است: دستکش بیرونی سوراخ یا پاره می‌شود و زمانی که یک سوزن یا نوک تیز از هر دو لایه عبور می‌کند، حجم خون منتقل شده به پوست به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد - حتی اگر دستکش داخلی نیز شکسته شود. همچنین با عبور تیز بین دو لایه، عمل پاک کردن وجود دارد.

سیستم‌های نشانگر دستکش دوگانه را یک قدم جلوتر می‌برند. اینها از یک دستکش داخلی رنگی (اغلب سبز یا بنفش) همراه با یک دستکش استاندارد بیرونی استفاده می کنند. هنگامی که دستکش بیرونی سوراخ می شود، تغییر رنگ به پوشنده هشدار می دهد که بلافاصله قبل از ادامه کار با یک مانع آسیب دیده، دستکش را عوض کند.

دستکش دوتایی هم توسط انجمن تکنسین های جراحی و هم انجمن پرستاران ثبت شده حین عمل برای همه روش های جراحی تهاجمی توصیه می شود. همچنین در کارهای کالبد شکافی، که در آن خطر سوراخ شدن قطعات استخوان تیز بالا است، این روش استاندارد است.

استانداردهای نظارتی که تایید می کنند دستکش های نیتریل خون را مسدود می کنند

این ادعا که دستکش‌های نیتریل دست‌نخورده خون را مسدود می‌کنند، داستانی نیست - این ادعا در استانداردهای نظارتی متعددی تدوین شده است که قبل از اینکه دستکش‌ها برای استفاده پزشکی فروخته شوند، نیاز به یکپارچگی مانع قابل اثبات دارند.

• ASTM D6319: مشخصات استاندارد برای دستکش های معاینه نیتریل برای کاربردهای پزشکی. آزمایش‌ها شامل آزمایش نشت آب (پر کردن دستکش‌ها با 1000 میلی لیتر آب و بررسی نشتی)، استحکام کششی و ازدیاد طول در هنگام شکست است.
• ASTM D6977: دستکش های نیتریل را پوشش می دهد که به طور خاص برای محافظت در برابر خون و مایعات بدن مورد استفاده قرار می گیرد، با الزامات اضافی برای اثربخشی سد.
• FDA 21 CFR قسمت 880: در ایالات متحده، دستکش های معاینه پزشکی - از جمله نیتریل - به عنوان وسایل پزشکی کلاس I تنظیم می شوند. تولیدکنندگان باید استانداردهای عملکرد FDA را برای حفاظت از موانع رعایت کنند.
• EN 455 (اروپا): استاندارد اروپایی برای دستکش های پزشکی در چهار قسمت که عدم وجود سوراخ، خواص فیزیکی، ارزیابی بیولوژیکی و الزامات ماندگاری را پوشش می دهد.
• ISO 11193: استاندارد بین‌المللی برای دستکش‌های لاستیکی یا پلاستیکی یک‌بار مصرف، از جمله تست‌های ضد آب به عنوان معیاری برای یکپارچگی مانع در برابر خون و مایعات.

هر دستکش نیتریل که به عنوان معاینه پزشکی یا دستکش جراحی در بازارهای تحت نظارت فروخته می شود، باید این آزمایش ها را قبل از رسیدن به مراکز بالینی انجام دهد. آزمایش نشت آب - که در آن هر دستکش نمونه برداری شده با یک لیتر آب پر می شود و به مدت دو دقیقه معلق می شود - به طور خاص طراحی شده است تا تأیید کند که دستکش یک مانع نفوذ ناپذیر در برابر مایعات آبی تشکیل می دهد که خون یکی از آنهاست.

نکات عملی برای به حداکثر رساندن محافظت هنگام کار با خون

موارد زیر روش‌های عینی و مبتنی بر عمل هستند که خطر قرار گرفتن در معرض خون را در شرایط کاری واقعی کاهش می‌دهند:

• خرید درجه پزشکی، نه صنعتی: فقط دستکش هایی که برای مصارف پزشکی برچسب گذاری شده اند بر اساس استانداردهای خونی خاص آزمایش شده اند. دستکش‌های نیتریل صنعتی - هر چند ضخیم - ممکن است الزامات AQL را برای سوراخ‌ها برآورده نکنند.
• مطابقت ضخامت با کار: برای کارهای با موتور ظریف با حداقل خطر شدید، دستکش های استاندارد 3.5 تا 4 میل به خوبی کار می کنند. برای کالبد شکافی، پاسخ به تروما، یا روش‌هایی با نوردهی تیز بالا، به 6 میل یا بالاتر یا دو دستکش بروید.
• دستکش را بین بیماران یا وظایف عوض کنید: آلودگی متقابل به اندازه حفاظت شخصی یک نگرانی مهم است. دستکش آلوده به خون یک بیمار هرگز نباید با پوست یا محیط بیمار دیگر تماس داشته باشد.
• هرگز از دستکش های یکبار مصرف مجدد استفاده نکنید: پوشیدن مجدد دستکشی که قبلاً استفاده شده است معادل پوشیدن دستکش تازه نیست. یکپارچگی ساختار با کشش قبلی کاهش یافته است و ممکن است آلودگی در حین برداشتن وارد فضای داخلی شده باشد.
• تاریخ انقضا و شرایط نگهداری را بررسی کنید: جعبه دستکشی که به مدت دو سال در یک وسیله نقلیه داغ یا اتاق انباری با نور آفتاب نگهداری می شود، همان محصولی نیست که در شرایط توصیه شده توسط سازنده نگهداری می شود.
• از دستکش به عنوان بخشی از یک سیستم کامل PPE استفاده کنید: دستکش ها به تنهایی در محیط های پر آب کافی نیستند. محافظ چشم، محافظ‌های صورت و روپوش‌های مقاوم در برابر مایعات با دستکش‌های نیتریل برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض خون در همه مسیرها کار می‌کنند.
• تکنیک دافینگ را تمرین کنید: این به نظر اساسی می رسد، اما دنباله خاموش کردن باید به طور منظم سوراخ شود، به خصوص در محیط های پر استرس که در آن تکنیک تحت فشار بدتر می شود.